Darkness does not come to light, light has to go to darkness. – Krishana

Once, it so happened that Lord Krishna was standing in front of the mirror decorating himself. He was trying on different crowns on his head and putting on some fine jewelry while his charioteer waited outside with the chariot ready.

His charioteer waited and waited and thought to himself – usually Krishna comes immediately, today he has still not come. So, out of curiosity he went inside to find out if the program was still on because Krishna was very unpredictable, anytime anything could change. So, the charioteer goes inside and he sees Lord Krishna standing in front of the mirror admiring himself.

He politely asked, “My dear Lord, tell me, why are you dressing up so much today. Where are we going?”

Lord Krishna said, “I am going to meet Duryodhana.”

The charioteer said, “You are dressing up so much to meet Duryodhana?”

Lord Krishna then said, “He cannot see my inside, he can only appreciate my outside. So how I am dressed will impress him because he cannot see my inside.”

Then the charioteer said, “You are going to Duryodhana? You should not go, he should come to you. This I cannot accept.”

Many times, the drivers and assistants give you more advise than needed. He continued to say, “This is not fair. Look at your status and look at him! You are the Lord of the world. You should not go, let him come.”

Krishna turned back, looked at him, smiled and said, “Darkness does not come to light, light has to go to darkness.”

These few words silenced the charioteer. 😇

કાનામાંથી દ્વારકાધીશ બનવામાં તે ઘણું બધું ગુમાવ્યું છે…

કૃષ્ણ ગોકુળ છોડીને મથુરા ગયા ત્યારે રાધા પણ નવ વર્ષનાં હતા…!

એ પછી કૃષ્ણ રાધાને મળ્યા જ નથી…

ગયા તે ગયા જ

હમણાં એક બહુ જ અદભૂત રચના વાંચી
લેખકનું નામ અજ્ઞાત છે
પણ જેને આ લખી છે એને મારા પ્રણામ…

કાવ્યની પૂર્વભૂમિકા કૈક આવી છે
એકવાર સ્વર્ગમાં વિચરણ કરતા રાધા અને કૃષ્ણ સામસામે આવી ગયા.

રાધા કૃષ્ણને પૂછે છે :
‘કેમ છો દ્વારકાધીશ..?

આ સાંભળીને કૃષ્ણ કહે :
રાધા હું તને ખૂબ યાદ કરતો હતો.
તારી યાદમાં આંખમાંથી આંસુ આવી જતા હતા..!

રાધા જવાબ આપે છે
મારે તને ક્યારેય યાદ કરવો પડ્યો નથી..!

જે ભૂલી જાય એને યાદ કરવું પડે..

હું તો તને ભૂલી જ નથી
મને આંખમાં આંસુ પણ નથી આવ્યા..!

કારણ કે મારી આંખમાં તું જ હતો…

મને બીક લાગતી કે આંસુ આવશે તો આંખમાંથી તુંવહી જઈશ..
તને ખબર છે…

કાના માંથી દ્વારકાધીશ તું બન્યો એમાં તે કેટલું બધું ગુમાવ્યું છે…?

તે એક આંગળી ઉપર ભરોસો મુકીને સુદર્શન ચક્ર તો ચલાવ્યું…
પણ બીજી બધી આંગળીઓથી વાગતી વાંસળીને તું ભૂલી ગયો..

દ્વારકાધીશ અને કાનામાં શું તફાવત છે એ તને કહું..?
તું કાના જ રહ્યો હોત તો સુદામા ને ઘેર તું દોડીને ગયો હોત…

પણ..
દ્વારકાધીશ બન્યો એટલે સુદામા ને તારી પાસેઆવવું પડ્યું..
કાના…

તે ભગવત ગીતા લખી એમાં કયાં ય મારા નામનો તે ઉલ્લેખ કર્યો નથી..

છતાં ભગવત ગીતાના પાઠ પછી લોકો..
રાધે રાધે…
શું કામ બોલે છે..?
કાના..

તું યમુનાનાં મીઠા જળ છોડીને છેક દ્વારકાના દરિયાના ખારાં પાણી સુધી પહોંચ્યો..!

કાનામાંથી દ્વારકાધીશ બનવામાં તે ઘણું બધું ગુમાવ્યું છે…

_*’..ને દ્વારકાધીશ કા’નો રડી પડ્યો……..

Chalo Re Jaiye Satsang Ma – Gujarati Lyrics

ચાલો રે જયે સત્સંગમાં, સત્સંગમાં મોટું ધામ છે. ભાઈ|| ૨ ||
સત્સંગમાંથી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ || 

હરી મિલાવો પ્રભુ મિલાવો, લય હરીનું નામ જો ભાઈ|| ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

આજનો લાવો લિગ્યે ભાઈ, કાલનું જો કાચું હોયજો || ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

માત પિતા ગુરુદેવ ચરણ, એ જ તીર્થનું ધામ છે ભાઈ || ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

પરીષિત રાજાને જ્ઞાન ઉપજ્યું, ગયા ગંગાને તીર જો ભાઈ || ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

શુકદેવજી એ જ્ઞાન આપ્યા, ગયા મોક્ષને ધામ જો ભાઈ || ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

દેવના ધુનડી વાગ્યા, પુષ્પની વૃષ્ટિ થાય જો ભાઈ || ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

માધવ દાસની વિનતી અમને, રાખો ચરણની પાસ જો ભાઈ || ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

ગાય શીખે ને સહુને સાંભરે, એનો હોજો વ્રજમાં વાસ જો  ભાઈ || ૨ ||
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે ભાઈ || ૨ ||

ચાલો રે જાએ સત્સંગમાં, સત્સંગમાં મોટું ધામ છે. ભાઈ
સત્સંગમાં થી આનંદ લ્યેને, સૌને જયશ્રી કૃષ્ણ છે

It’s not insomnia

As the night
Covers the world
With darkness
I wake up
Restless
Sleepless
Dreamless

A quiet within
Silence without
Interspersed with breaths
Of a million
Dead souls
Dead to you. Your world.

On the pillows
A thousand imaginary worlds take shape
Worlds that evoke
Love in some
Fear in others

My bed however
Has an inhabitant
In the real world

Once you wake up, Bhakta,

There’s no sleep

Writer : My Friend: Surendar Singh – Facebook

be happy!!!

Krsna

They decked you with flowers
Crowned you with gold
Laid marble at your feet

They have covered your body
With the finest silks
Burnt the most fragrant incense sticks
Worshipped you with aartis
Singing loud enough to wake up the world

The prasadam is as rich
As your king’s own meal

Poor me,
I do not think
I am fit enough
To be your devotee

But let me tell you
In spite of the glitter
You look beautiful, my Lord.

Writer : My Friend: Surendar Singh – Facebook

be happy!!!

Victory in defeat

I give in
Once more

You win, Lord
At your petty games
Oh yes, I am human
Destined to give in
To your greater wisdom
Your might
Your will

And why not?
I have neither the power
Nor the arms
To hit back
At your destiny

And therefore
I the mortal
I the vanquished
I the worshipper
Stand at your altar
Ready to be sacrificed again

Writer: My Friend: Surendar Singh – Facebook

be happy!!!

Jogan

They who call you an idol
Do they know
Their own reality is suspect?

They, who apply vermilion
By parting their hair
What do they know
What being wedded means?

They who have never tasted
The nectar of your love
What do they know
Of drinking poison?

They have heard only
The call of your temples
What do they know
Of the calling?

They, who have mastered
The mantras by rote
What do they know of
The pangs of Mira’s heart?

Krsna, What do they know?

Writer: My Friend: Surendar Singh – Facebook

be happy!!!